Pokazywanie postów oznaczonych etykietą miasto. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą miasto. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 12 maja 2015

Happy Mela, sad Minionki

Piknik z Funduszami Europejskimi w Opolu

Krótko:
1. Koncert Meli Koteluk bardzo odprężający. Zdecydowanie milej wsłuchać się w nowe kawałki na żywo. Czekam na kolejny ;]
2. Minionki opanowują świat. Widać coś jest na rzeczy, skoro nawet Pantone dodał kolor Żółty Minionkowy do swojej palety. Swoją drogą podobno jestem jak ten wysoki Kevin. Nie wiem czy się cieszyć czy smucić… taki trochę happysad. 
3. Obecnie jeśli idziesz na koncert i uda Ci się stanąć blisko sceny to musisz zrobić sobie selfie i/lub zdjęcie koncertu czy zespołu. Inaczej będziecie się wyróżniać z tłumu. Też wyciągnąłem grabie w górę i przesłoniłem widok paru osobom robiąc zdjęcie. Zgodnie z tradycją pewnie pojawi się na Instagramie za tydzień.
4. Wisienka na torcie, czyli ostatni koncert Happysad tego wieczoru. Nie wiedziałem ich na żywo z bliska przynajmniej z 7 lat. Zapamiętałem ich inaczej. Z tego też powodu stojąc metr od wokalisty zespołu nie zorientowałem się, że to on. Głupie pytanie o tożsamość też padło. Mam nadzieję jednak, że gimbaza mnie nie zlinczuje za to faux pas. 








poniedziałek, 11 maja 2015

Urywki dnia

Nie raz próbowałem zabrać się za prowadzenia bloga tak aby posty ukazywały się w nim w miarę na bieżąco. Nie potrafię się jednak przemóc by publikować zdjęcia gdy nie jestem do nich przekonany. By wybierać je na siłę. Czasem wystarczy mi spojrzeć na nie parę minut później, czasem dni a czasem tygodni czy miesięcy. Efektem tego dopiero teraz kilka innych urywków z Dni Opola. Kilka wcześniejszych dla fanów modeli pływających znajdziecie tutaj.

Dni Opola same w sobie są bardzo fajną imprezą. Ja jednak zawsze czuję jakiś niedosyt. Niedosyt ten jednak wypływa chyba bardziej z faktu, iż jest to miasto dla mnie za małe. Może powiecie, że jestem dziwny. Mnóstwo znajomych, którzy przyjeżdżają do Opola zachwycają się zrewitalizowanym miastem, nowymi bulwarami, skwerami i zarazem jego spokojem i „oddechem”. Wiele się zmieniło i ciągle zmienia.  Nie ukrywam miasto wspaniałe do spokojnego życia. Ja natomiast lubię szum ulic. Idąc nocą przez miasto widzieć, że nadal tętni życiem. Nie być znudzony miejscami, w których można się spotkać, ze znajomymi. Żyć szybciej!? – za każdym razem gdy wracam z Wrocławia czy Warszawy mam wrażenie jakby czas zwalniał. Ale mi tamto tempo nie przeszkadza. Dobrze się z nim czuje. A może ja po prostu chcę zbyt wiele?  

Trochę odszedłem od tematu. Czasem chyba trzeba. Ale już nie będę nic zmieniał.
Czy jednak chcę zbyt wiele?














sobota, 9 maja 2015

Dywagacje biznesowe

Idziesz na spotkanie, bierzesz aparat - zawsze może nadarzyć się okazja do dobrego zdjęcia. Zamawiasz, siadasz w miłym lokalu, ozmawiasz i... zapominasz po co wziąłeś aparat. W moim przypadku udaje się zrobić zdjęcie, gdy rozmówca się spóźnia. Tak jak było tym razem. Osobista zasada i swego rodzaju tradycja. 


wtorek, 24 marca 2015

On top!

Powoli witamy wiosnę a tym samym żegnamy zachmurzone niebo. Przeczuwam dobre kadry tego roku Milordzie!


niedziela, 15 marca 2015

In progress...

Jak to mówią ważne, że jest progress. Otóż dzieje się, dzieje na różnych polach. Między innymi z projektem, który rozpocząłem. Sadzę, że przypadnie wam do gustu, będziecie jednak musieli nieco poczekać. Z tego postu dowiecie się jednak tylko w jakich miejscach projekt ten realizuję. Podobnie jak z kolejnych związanych z tym przedsięwzięciem. Powiedzmy, że będę was karmił krótkimi wycinkami. Parę ujęć z tychże właśnie miejsc. Na domiar złego w B&W – ja osobiście lubię, lecz pewnie nie wszystkim przypadnie do gustu. Coś jak urywki wykradzionego filmu z montażowni w Hollywoodzie. Tymczasem zabieram się do dalszej pracy…






poniedziałek, 9 marca 2015

Miasto (z) piernika

W dalszym ciągu nadrabiam zaległości, wiele spraw staje się coraz bardziej klarowniejszych i tym samym otwierają się nowe perspektywy. I wreszcie te zdjęcia, które już dawno powinny się tu znaleźć. Zaledwie tylko kilka zdjęć z Torunia o zmierzchu. Połączenie niebieskiego nieba i światła rzucanego przez sodowe latarnie dały złote kontrasty kolorystyczne. Dzień długi, tak zaplanowałem tą podróż. Z powodu pogody stał się jednak bardzo nieprzyjemny i przez to po załatwieniu pewnych spraw zaczynał dłużyć się jeszcze bardziej. Szaruga nie sprzyjała fotografowaniu a do tego wyziębienie zaowocowało wcinaniem cukierasków w postaci antybiotyków tydzień później. Wyjazdów jednak nigdy nie żałuję bo zawsze uwielbiam być po prostu w drodze, odwiedzać stare miejsca lub po prostu odkrywać nowe. 






Cdn za dnia...

niedziela, 1 marca 2015

Opole - orange, red, purple and blue




Trzeba przyznać, że w tym roku zima nieźle nam odpuściła. Tak łagodnej już dawno nie mieliśmy. Mało okazji do fotografowania majestatycznej zimy. W zamian pojawiło się wiele okazji do uchwycenia płonącego nieba o zachodzie słońca nad Opolem. Od jakiegoś czasu mocno zaniedbuje bloga. Poniekąd sytuacja wymuszona wieloma zmianami i pracami (bardziej papierkowymi) nad swoją przyszłością. A przyszłość ta powinna zaowocowąć zwiększoną publikacją zdjęć na blogu i czegoś jeszcze... Co to będzie zobaczycie niebawem. 

wtorek, 6 stycznia 2015

Buchach

Buchach - ostatnie odwiedzane przez nas miejsce. Kiedy reszta czekała na "przyjecie" ja zrobiłem krótki kurs po paru uliczkach miasta. Wszystkie odwiedzone miejsca mają niesamowity potencjał dla fotografa. Ale tak to już jest na wschodzie. 












poniedziałek, 5 stycznia 2015

Chortkiv by night

Dwa męczące dni na Ukrainie, a trzeci zapowiadał się równie intensywniej. Nie mogłem sobie jednak odpuścić by po drodze do domu, w którym nas ugoszczono, nie zrobić kilku zdjęć. 






piątek, 26 grudnia 2014

Godzina dla Lwowa

Ledwie godzina. Tyle czasu na zwiedzanie Lwowa. A właściwie szybki spacer pod pomnik Mickiewicza, wizyta w Katedrze Łacińskiej we Lwowie, gdzie znajduje się tablica upamiętniająca Olgę i Andrzeja Małkowiskich i… gdzie tu czas na zdjęcia? Mimo, iż nie taki był cel wyjazdu, to jednak chciałoby się ciut więcej.
Lwów też odwiedziliśmy w konkretnym celu. Także zostawialiśmy paczkę u starszej pani. Ugoszczeni słuchaliśmy jej opowieści. Nie było to łatwe zadanie po nocy spędzonej za kierownicą. Na domiar złego w śnieżycy. Droga, która miała zając dwie godziny pochłonęła ponad cztery. Droga pokonywana w niemalże hipnotycznym transie. Tak działa na człowieka obraz widziany przez przednią szybę. Brak innych samochodów, ciemna autostrada i uderzające w szybę oświetlone płatki śniegu. Niczym wygaszacz ekranu w Windowsie. Byłem przezorny!! Załatwiłem sobie pilota. Spał całkiem smacznie pilnując mej trzeźwości umysłu na trasie. Dzięki temu już w południe byłem na tyle senny by zasnąć nawet na stojąco, gdyby nadarzyła się możliwość.
Jednak gdy pojawiła się okazja, senność nie przeszkodziła by w „biegu” przez miasto uchwycić skromne kadry pięknego Lwowa. Nie wiele tego jak i szans by zrobić zdjęcia, jednak dla mnie ukazuje potencjał miasta, na które ledwie zerknąłem.