Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wschód. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wschód. Pokaż wszystkie posty

środa, 16 września 2015

Sunrise

Każdy zna takie dni, gdy rano trzeba wstać po zarwanej nocy i 3-4 godzinach snu. Nie raz jest to niemalże niemożliwa do wygrania batalia. Lecz gdy już się uda, gdy człowiek znajdzie w sobie te pokłady „chęci”, uda mu się stanąć rano na nogi i wyruszy by realizować stworzony dzień wcześniej plan, nieraz okazuje się, że wiele by stracił gdyby skapitulował w porannej bitwie. Zdecydowanie byłem pozytywnie zaskoczony. Co prawda passa ta nie trwała długo. Już po chwili słońce wzniosło się na tyle wysoko, że cały jego blask został przysłonięty przez chmury. Jednak udało mi się zmieścić w tym „złotym oknie”. 

KLIKAMY --> POWIĘKSZAMY









piątek, 16 stycznia 2015

Way back home

Jeszcze klika słów na koniec. Koniec naszej tegorocznej przygody na Ukrainie. Już chyba o tym pisałem, ale moje odczucia z pobytu nie były ani bardziej negatywne ani pozytywne niż to czego się spodziewałem. Nie chodzi mi tu o bezpośrednie relacje z ludźmi, o radość na twarzach dzieci czy wdzięczność, której wręcz nie da się wypowiedzieć słowami u nauczycieli i pani dyrektor Sobotniej Szkoły Języka Polskiego w Czortkowie (to właśnie u nich gościliśmy). Rodziny, u których spędziliśmy weekend sprawiły, że czuliśmy się jak u siebie w domu. Chodzi mi jednak o wyobrażenie gdy podróżuje się pomiędzy wielkimi otwartymi przestrzeniami. Odczuwa się bezkres, spokój. Cisza (zawsze jak wszyscy śpią) i w głowie zaczyna przeplatać się moc pomysłów. O to co nas w tej krótkiej przygodzie spotka. Lwów, przez który już na początku poczuję fotograficzny niedosyt i chęć poznania tego co na wschodzie (Ukraina zachęciła – taką miałem nadzieję). Brak znacznego odejścia od wyobrażeń sprzed wyjazdu nie uznaję za coś złego. Głównie dlatego, że już wtedy zdawałem sobie sprawę, iż jest to kierunek, który warto eksplorować a teraz nadarzyła się ku temu okazja. Oby takich sytuacji było więcej. 









wtorek, 6 stycznia 2015

Buchach

Buchach - ostatnie odwiedzane przez nas miejsce. Kiedy reszta czekała na "przyjecie" ja zrobiłem krótki kurs po paru uliczkach miasta. Wszystkie odwiedzone miejsca mają niesamowity potencjał dla fotografa. Ale tak to już jest na wschodzie. 












piątek, 26 grudnia 2014

Godzina dla Lwowa

Ledwie godzina. Tyle czasu na zwiedzanie Lwowa. A właściwie szybki spacer pod pomnik Mickiewicza, wizyta w Katedrze Łacińskiej we Lwowie, gdzie znajduje się tablica upamiętniająca Olgę i Andrzeja Małkowiskich i… gdzie tu czas na zdjęcia? Mimo, iż nie taki był cel wyjazdu, to jednak chciałoby się ciut więcej.
Lwów też odwiedziliśmy w konkretnym celu. Także zostawialiśmy paczkę u starszej pani. Ugoszczeni słuchaliśmy jej opowieści. Nie było to łatwe zadanie po nocy spędzonej za kierownicą. Na domiar złego w śnieżycy. Droga, która miała zając dwie godziny pochłonęła ponad cztery. Droga pokonywana w niemalże hipnotycznym transie. Tak działa na człowieka obraz widziany przez przednią szybę. Brak innych samochodów, ciemna autostrada i uderzające w szybę oświetlone płatki śniegu. Niczym wygaszacz ekranu w Windowsie. Byłem przezorny!! Załatwiłem sobie pilota. Spał całkiem smacznie pilnując mej trzeźwości umysłu na trasie. Dzięki temu już w południe byłem na tyle senny by zasnąć nawet na stojąco, gdyby nadarzyła się możliwość.
Jednak gdy pojawiła się okazja, senność nie przeszkodziła by w „biegu” przez miasto uchwycić skromne kadry pięknego Lwowa. Nie wiele tego jak i szans by zrobić zdjęcia, jednak dla mnie ukazuje potencjał miasta, na które ledwie zerknąłem.